:: دوره 9، شماره 33 - ( پاییز 1399 ) ::
جلد اول _ شماره اول_صفحات 5 الی 79 برگشت به فهرست نسخه ها
نقش طرح معماری در ارتقای کیفیت زندگی مجتمع های مسکونی شهرهای جدید ایران(مطالعه موردی سه شهر اندیشه، پردیس، پرند)
میترا صابونچی لیل آبادی، بهناز امین زاده گوهرریزی*، آزاده شاهچراغی
چکیده:   (206 مشاهده)
پژوهش حاضر با باور براین­که داعیه هر اثر معماری ارتقا کیفیت زندگی ساکنین است، به بررسی مولفه­های طراحی در ارتقاء کیفیت زندگی می­پردازد. در این تحقیق مفهوم کیفیت از طریق سنجش میزان رضایت ساکنین در مجتمع­های مسکونی سه شهر جدید اطراف تهران (اندیشه، پردیس و پرند) بررسی شده­است. در این راستا شاخص­های عینی و ذهنی تحقیق تعیین شدند و مدل پژوهش طراحی شد. جهت سنجش مدل پیشنهادی 38۵ پرسش­نامه در اختیار ساکنین قرار گرفت. پژوهش با استفاده از تکنیک تحلیل عاملی تأییدی (CFA) و نرم افزار AMOS انجام گرفته­است. نتایج حاصل از پژوهش نشان می­دهد ساکنین از شاخص­های عینی طراحی مسکن که مربوط به کالبد و عملکرد فضاهای سکونتی است، رضایت نسبی دارند. بیشترین رضایت مربوط به جانمایی و نورگیری فضاهای نشیمن و اتاق­های خواب بوده و بیشترین نارضایتی مربوط به مساحت آشپزخانه است. در مورد شاخص­های عینی طراحی محله (بلوک­ها) بیشترین رضایت در مورد ابعاد و جانمایی فضاهای ارتباطی و مشترک بوده و بیشترین نارضایتی ساکنین در مورد طراحی محوطه نظیر فضای سبز و نحوه دسترسی به پارکینگ­ها ابراز شده ­است. در مورد شاخص­های ذهنی، امنیت مهمترین عامل رضایت تعیین شد. روابط اجتماعی ساکنین با یکدیگر ضعیف بوده واکثر ساکنین حس تعلق به مکان را ندارند.
واژه‌های کلیدی: کیفیت زندگی، مجتمع مسکونی، رضایت‌مندی، شاخص عینی، شاخص ذهنی
متن کامل [PDF 864 kb]   (83 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1399/10/14 | پذیرش: 1399/10/10 | انتشار: 1399/10/10



XML   English Abstract   Print



دوره 9، شماره 33 - ( پاییز 1399 ) برگشت به فهرست نسخه ها