چکیده: (3731 مشاهده)
اختلاط کاربری اراضی یکی از اجزاء ضروری چشمانداز شهری در توسعه پایدار نواحی شهری و تنوع کاربریها است. نحوه قرارگیری کاربریهای شهری، تاثیر بسزایی در سطح کیفیت زندگی و کارایی خدمات مربوط به کاربریهای مختلف دارد. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و جمعآوری منابع کتابخانهای است. میزان همبستگی بین شاخصهای اختلاط کاربری اراضی و همبستگی فضایی نواحی از نظر میزان اختلاط کاربری شهری بررسی شده و با محاسبه شاخص موران و شاخص نهایی اختلاط کاربری اراضی شهری با استفاده از GIS به دست آمده و اختلاط کاربری اراضی شهری ارزیابی گردیده است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که اختلاط کاربری بر اساس شاخص آماره کانونی در حد پایین است و اختلاط کاربری براساس شاخص دسترسی کاربری مسکونی به سایر کاربریها فاصله بین مقدار دامنههای مورد نظر در شهر اردبیل زیاد نبوده و در حد متعادل است ولی مقدار مطلوب فاصله در حد پایین است و اختلاط کاربری براساس شاخص آنتروپی نشان دهنده تفاوت چشمگیر در یکنواختی و ضعف در توزیع کاربریها است. شاخص نهایی اختلاط کاربری از طریق میانگینگیری شاخصها نشان دهنده ضعف و عدم ارتباط مناسب آنها است و میزان شاخص موران محاسبه شده برای شاخصهای مورد مطالعه نشان دهنده یک توزیع تصادفی است و میزان همبستگی بین این شاخصها با استفاده از آزمون پیرسون رابطه معنادار را نشان میدهد و براساس آزمون رگرسیون خطی با فاصله گرفتن از مرکز شهر از اختلاط کاربریها کاسته میشود.
نوع مطالعه:
پژوهشي-مورد پژوهی |
موضوع مقاله:
روان شناسی محیط دریافت: 1400/9/5 | ویرایش نهایی: 1400/9/5 | پذیرش: 1400/9/10 | انتشار: 1400/9/10 | انتشار الکترونیک: 1400/9/10