:: دوره 5، شماره 18 - ( زمستان 1395 ) ::
جلد اول _ شماره اول_صفحات 5 الی 79 برگشت به فهرست نسخه ها
بهگزینی روش اولویت‌بندی برنامه‌ریزی مکانی در مدیریت بحران زلزله (نمونه موردی: منطقه 3 شهر اصفهان)
میثم رضایی، رسول بلاغی *، علی شمس الدینی، فاطمه شاعر
چکیده:   (328 مشاهده)

شهر به عنوان یک "منبع توسعه"، نیازمند مدیریتی پویا در تمامی ابعاد است. یکی از موضوع­هایی که بیشتر شهرهای جهان با آن دست به­گریبان­اند، سوانح طبیعی است. بنابراین می­توان گفت در عرصه مدیریت شهری، مدیریت بحران و مقابله با سوانح طبیعی باید در اولویت برنامه­ریزی قرار گیرد، زیرا با یک برنامه­ریزی و مدیریت بحران صحیح می­توان امنیت و آرامش خاطر بیشتری را به شهروندان هدیه داد و جان انسان­های بی­گناه زیادی را نجات داد. از این رو این پژوهش در راستای اهداف مدیریت بحران شهری، به دنبال ارایه الگویی مناسب برای برنامه­ریزی مدیریت بحران در  منطقه 3 شهر اصفهان می­باشد. روش تحقیق در پژوهش حاضر توصیفی- تحلیلی بوده که اطلاعات مورد نیاز آن از طریق مشاهده میدانی، مصاحبه، مطالعه طرح‏های صورت گرفته در رابطه با شهر اصفهان و نقشه 2000/1 این شهر به دست آمده است. سپس داده­های بدست آمده را از طریق نرم افزار GIS، Expert choise، Excel و مدل تاپسیس مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفت و با توجه به شاخص های تراکم جمعیت و ساختمانی، درجه محصوریت، عمر ابنیه، کیفیت ابنیه و کاربری اراضی، نواحی منطقه 3 شهر اصفهان به صورت مقایسه­ای در ارتباط با بحران زلزله مورد تحلیل و ارزیابی قرار گرفته است. نتایج این تحقیق نشان می­دهد که ناحیه 9 دارای بدترین وضعیت می­باشد و اگر قرار باشد یک طرح و برنامه­ریزی برای مقابله با اثرات بحران زلزله در منطقه 3 شهر اصفهان تدوین گردد باید این ناحیه در اولویت اول برنامه ریزی قرار گیرد.

واژه‌های کلیدی: برنامه‌ریزی، مدیریت بحران، بحران زلزله، مدل تاپسیس، منطقه 3 شهر اصفهان.
متن کامل [PDF 857 kb]   (81 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي



XML   English Abstract   Print


دوره 5، شماره 18 - ( زمستان 1395 ) برگشت به فهرست نسخه ها