fa بررسی لزوم ارتباط فضاهای بینابینی در مقیاس کلان با مشخصه انتقالی با تأکید بر مفهوم ارتباط درون و بیرون (مطالعه موردی: فضای انتقالی ساختمان در چهار نمونه از مجموعه های عمومی داخلی و خارجی) عمومى General پژوهشي-مورد پژوهی Research <span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:12.0pt;">تغییر یک فضا به مکان، هدف وجودی معماری است و سازمان دهی مجموعه معماری می تواند عاملی مؤثر در استفاده حداکثری از عملکردها و فعالیت های افراد به شمار بیاید که با توجه به لزوم فضاهای بیرونی در کنار فضاهای درونی، فضای سومی ایجاد می شود که به واسطه این فضای مابین، سازمان دهی فضایی مجموعه صورت می گیرد. حال فضای سوم همواره وجود دارد، گاهی در قالب یک مرز تعیین می شود گاه در قالب یک فضا جلوه می کند. در هرحالت فضای مابین به مانند یک مفصل، انفصال و یا اتصال دو فضا را ممکن می سازد. حال در این پژوهش منظور از فضاهای بینابینی در مقیاس کلان (عرصه عمومی) با مشخصه انتقالی، سلسله مراتبی از فضاهای واسطه از فضاهای بیرونی تا فضاهای درونی ساختمان را در برمی گیرد. برای آزمون مدل پیشنهادی، فضای انتقالی به 4 حوزه ورودی، فضای مکث و تجمع، فضای حرکتی-ارتباطی و فضای انتقالی بصری تقسیم بندی شده است. این فضاها از آنجا که استفاده نمی شوند، تأثیری متفاوت بر مردم نسبت به فضاهای کاملاً درون و یا کاملاً بیرون می گذارند. پرسش اصلی این است که با توجه به عرصه عمومی و همگانی، کیفیت فضای انتقالی به عنوان فضاهای مابین در شکل گیری فضایی یک ساختمان تحت تأثیر چه عواملی هستند و برای ارتقاء ماهیت و کیفیت این فضا در عناصر کالبدی معماری چه راهکارهایی را می توان پیشنهاد کرد؟ برای مطالعه موردی، 4 مجموعه عمومی 2 تا نمونه خارجی (مرکز ملی هنرهای معاصر لوفرسنو و مرکز دانشجویی آلفرد لرنر هال، دانشگاه نیویورک) و 2 تا نمونه داخلی (کانون وکلای دادگستری تهران و پردیس سینمای ملت) با بالاترین میزان بهره مندی از خصوصیات بینابینی انتخاب شده <span style="color:black;">اند. پژوهش حاضر از نظر ماهیت کلی به صورت کیفی و بر پایه استدلال منطقی است و </span></span>بیشتر در قالب توصیف، تبیین و تفسیر تعریف می گردد. روش تحقیق مورد استفاده کیفی از نوع توصیفی-تحلیلی بر مبنای روش اسنادی و مطالعات کتابخانه ای بوده و مقایسه کیفی این مفاهیم به روش تحلیلی-تطبیقی و مطالعه موردی در سه مرحله ارزیابی می گردد. در نهایت، پرسش نامه ای کیفی شامل راهکارهای مناسب در جهت ایجاد ارتقاء کیفیت فضایی مطلوب با مفهوم بینابینی با توجه به معیارهای شکل گیری تدوین گردیده که توسط 5 متخصص معمار تکمیل شده و در این راستا راهکارهای نهایی در قالب یک جدول به عنوان راهکارهای طراحی ارائه گردیده است. به طور کلی، یافته های تحقیق نشان می دهد که فضاهای انتقالی به عنوان فضاهای مابین می تواند رویکردی مؤثر در ایجاد اتصال یا انفصال دو فضای درون<span style="color:black;"> و بیرون از یکدیگر باشند و موجب ارتقاء کیفیت مطلوب فضایی شود.</span></span> Changing a space to a place is the existential purpose of architecture. Literature review regards the complex architectural organization as a significant factor for the maximum use of the individuals&#39; performances and activities. Due to exterior spaces&#39; necessity beside the interior ones, the architect creates a third space; and due to this in-between space, the complex&#39;s spatial organization is formed. Sometimes it is determined in the form of a boundary, sometimes is manifested in the form of a room. In any case, like a joint, the interstitial space makes possible the separation or connection between two areas. By the in-between space on a large scale (public arena) with transitional property in this research, we mean a hierarchy of intermediate spaces from exterior spaces to the building&#39;s interior spaces. In a proposed model, the transitional space has divided into four entry areas: pause and gathering space, communication motor space, and transitional visual space. The use of these spaces affects people differently compared to the complete inside and outside space. The main question is: what factors affect the transitional space&#39;s quality as the interstitial space in the spatial formation of a building given the public arena? What strategies will improve the nature and quality of this space in the physical elements of the architecture? For the case study, the researchers select the four public complexes, two exterior samples (The national center for the contemporary arts of Fresno and the student center of Alfred Lerner Hall, New York University) and two interior samples (Tehran Bar Association, and Mellat Cinema Complex) with the highest level of benefit from the interstitial characteristics. This research defines a qualitative study based on rational reasoning and description, explanation, and interpretation. Five architects completed a qualitative questionnaire that includes appropriate strategies to improve the desired spatial quality with an interstitial concept according to the formation criteria. The article presents a table as a design solution. The research findings show that the transitional spaces as the in-between spaces are a practical approach to connect or separate two exterior and interior spaces and improve the desired spatial quality فضا, فضای معماری, فضای بینابین, فضای انتقالی Space, Architectural space, In-Between space, Transitional space 79 92 http://hafthesar.iauh.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-628-35&slc_lang=fa&sid=1 Azadeh Esmaeili آزاده اسماعیلی 10031947532846003182 10031947532846003182 No Saeid Piri سعید پیری 10031947532846003183 10031947532846003183 Yes