Haft Hesar Journal of Environmental Studies

fa تبیین ظرفیت‌های شهرسازی وکالتی جهت ارتقای شاخص‌های اجتماعی در شهرهای کوچک نمونه موردی: شهرهای کوچک شمال استان همدان Explaining the capacities of Advocacy planning to improve social indicators in small towns, a case example: small towns in the north of Hamedan province . شهرسازی-برنامه ریزی شهری پژوهشي-مورد پژوهی Research این تحقیق  بر آن است تا با ارائه الگویی از شهرسازی وکالتی در شهرهای کوچک به روشن ساختن ظرفیت‌های شهرسازی وکالتی در جهت ارتقای شاخص‌های اجتماعی شهرهای کوچک بپردازد. پژوهش حاضر جزء پژوهش‌های کاربردی و اکتشافی – تبیینی با روش ترکیبی (کیفی - کمی) است. در بخش کیفی از طریق مصاحبه با خبرگان شامل اساتید دانشگاهی و مسئولان اجرایی شهرهای کوچک شمال استان همدان و با استفاده از استراتژی پدیدارشناسی و تاکتیک تحلیل محتوای مصاحبه (تحلیل تم)  و نرم‌افزار تحلیل کیفی MAXQDA 2020 و نرم‌افزار iMindMap 9 مؤلفه‌های شهرسازی وکالتی در شهرهای کوچک و نمودار شبکه مضامین ارائه شد. در بخش کمی تحقیق توصیفی و از نوع زمینه‌یابی است و جهت سنجش نسبت روایی محتوایی و انجام مراحل تکنیک دلفی از آزمون‌های T تک نمونه‌ای و ضریب کندال تحت نرم‌افزار کمی SPSS نسخه 26 استفاده شد و جهت سنجش مطلوبیت برازش الگوی کمی پژوهش از روش تحلیل عاملی تأییدی به کمک آزمون‌های روایی همگن بودن، روایی همگرا و واگرا و آزمون پایایی ترکیبی و ضریب آلفای کرونباخ تحت نرم‌افزار PLS نسخه 3 انجام شد. نمونه آماری در بخش کیفی بر مبنای اشباع نظری بر اساس کدهای استخراجی از مصاحبه با پنل خبرگان و در بخش کمی 384 نفر از شهروندان و شهرهای کوچک شمال استان همدان که شامل شهرهای کبودرآهنگ، رزن و دمق انتخاب شد. در نتایج به‌دست‌آمده از تحلیل معادلات ساختاری تحت نرم‌افزار PLS مشخص شد که الگوی شهرسازی وکالتی به‌دست‌آمده برای شهرهای کوچک در ارتقا شاخص‌های اجتماعی از برازش مطلوبی برخوردار بودند و شهرسازی وکالتی به میزان 79 % بر شاخص‌های اجتماعی تأثیر می‌گذارد، بنابراین در کل می‌توان نتیجه گرفت که میان قابلیت‌های شهرسازی وکالتی با ارتقای شاخص‌های اجتماعی در شهرهای کوچک ارتباط مؤثری وجود دارد و پیش‌بینی می‌شود که در یک نمونه بزرگ‌تر نیز از همان جامعه (در سایر شهرهای کوچک)، فرضیه پژوهش تأیید گردد. This research aims to clarify the capacities of Advocacy planning in order to improve the social indicators of small cities by presenting a model of Advocacy planning in small cities. The current research is a part of applied and exploratory-explanatory research with a combined (qualitative-quantitative) method. In the qualitative part, through interviews with experts, including academic professors and executive officials of small cities in the north of Hamedan province, and using the phenomenological strategy and interview content analysis tactics (theme analysis) and the qualitative analysis software MAXQDA 2020 and the iMindMap software, 9 components of representative urban planning in small cities And the theme network diagram was presented.In the quantitative part of the research, it is a descriptive and contextual research, and in order to measure the content validity ratio and perform the steps of the Delphi technique, one-sample T-tests and Kendall's coefficient were used under SPSS version 26 quantitative software, and in order to measure the suitability of the quantitative model of the research, the confirmatory factor analysis method was used. With the help of tests of homogeneity, convergent and divergent validity, combined reliability test and Cronbach's alpha coefficient, PLS version 3 software was used. The statistical sample in the qualitative section was based on theoretical saturation based on the codes extracted from the interviews with the panel of experts and in the quantitative section 384 people were selected from the citizens and small towns in the north of Hamedan province, which included the cities of Kabudar Ahang, Rezen and Demaq.In the results obtained from the analysis of structural equations under PLS software, it was found that the Advocacy planning model obtained for small cities had a good fit in promoting social indicators and representative urban planning affects social indicators by 79%, so in general it can be concluded that There is an effective relationship between the capabilities of Advocacy planning and the promotion of social indicators in small cities, and it is expected that the research hypothesis will be confirmed in a larger sample of the same community (in other small cities)   شهرسازی وکالتی, شاخص‌های اجتماعی, شهرهای کوچک Advocacy planning, social indicators, small cities 97 112 http://hafthesar.iauh.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1175-22&slc_lang=fa&sid=1 Seyed Mohammad Javad Hoseyni Morasa سیدمحمدجواد حسینی مرصع 10031947532846008746 10031947532846008746 No Department of Urban Planning, Islamic Azad University, Shahr-e-Quds Branch, Iran گروه شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرقدس، ایران Amirhoseyn Porjohari امیرحسین پورجوهری 10031947532846008747 10031947532846008747 Yes Department of Urban Planning, Islamic Azad University, Shahr-e-Quds Branch, Iran گروه شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرقدس، ایران Kianoush Zakerhaghighi کیانوش ذاکرحقیقی 10031947532846008748 10031947532846008748 No Islamic Azad University, South Tehran Branch دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب