Haft Hesar Journal of Environmental Studies

fa نقش استعاره‌های مفهومی در تعامل هوشِ کلامی و تصویری-شناختی در آموزش معماری(مورد پژوهی: دروس مقدماتی) The role of narrative-based approach in increasing the creativity of novice students in the architectural design process (Case study: students of introductory architectural design) معماری پژوهشي-مورد پژوهی Research در جهان پیچیده و پویای امروز، آموزش معماری بیش از هر زمان دیگر نیازمند رویکردهایی است که بتوانند هم‌زمان جنبه‌های منطقی، تحلیلی و شهودی، تصویری و زبانی را در فرآیند یادگیری تقویت کنند. یکی از مهم‌ترین چالش‌های آموزش معماری، ایجاد تعادل و پیوند میان دو نظام متفاوت اما مکملِ تفکر کلامی و تصویری است. در این میان، استعاره‌های مفهومی به‌عنوان ابزارهای بنیادین شناختی می‌توانند نقش پل ارتباطی مؤثری بین این دو نظام ایفا کنند. مطالعات علوم شناختی و زبان‌شناسی شناختی نشان می‌دهند که استعاره‌ها تنها ابزارهای زبانی نیستند، بلکه ساختارهایی هستند که تفکر ما را شکل می‌دهند و چارچوب‌های مفهومی برای درک جهان و تعامل با آن فراهم می‌آورند. به‌ویژه در دروس مقدماتی معماری، جایی که دانشجویان در حال شکل‌دادن به زبان طراحی خود هستند، بهره‌گیری از استعاره‌های مفهومی می‌تواند به پیوند بهتر ذهن کلامی و تصویری آنان منجر شود. تمرکز این پژوهش بر تحلیل و واکاوی تعامل میان هوش کلامی و هوش تصویری-شناختی از مسیر استعاره‌های مفهومی در فرآیند یاددهی-یادگیری معماری است؛ به‌ویژه در مرحله مقدماتی آموزش که نقشی اساسی در پایه‌گذاری تفکر طراحی دارد. روش پژوهش نیمه‌تجربی و حاصل تأمل بر گزارش ثبت‌شده از فرآیند تدریس در کلاس مقدماتی طراحی است. طرح مورد استفاده، پیش‌آزمون-پس‌آزمون دوگروهی آزمایش و کنترل بوده و جامعه آماری آن 60 نفر از دانشجویان دروس مقدماتی است. جهت بررسی آماری از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و نرم‌افزار SPSS استفاده گردید. همچنین به‌منظور تبیین عمیق‌تر یافته‌های بخش کمی و پاسخ به فرضیات پژوهش، در این مرحله از پژوهش از تحلیل کیفی مبتنی بر کدگذاری داده‌های حاصل از تمرین‌های طراحی دانشجویان با بهره‌گیری از نرم‌افزار MAXQDA استفاده شد. نتایج نشان می‌دهد طراحی روایت‌محور مبتنی بر استعاره‌های مفهومی، همراه با تمرینات بصری و کلامی، بازخورد مثبتی در تسهیل فرآیند طراحی، افزایش خلاقیت و تعادل و هم‌افزایی میان هوش زبانی-کلامی و تصویری-فضایی دارد. در نتیجه، روش‌های استعاری زمینه شکل‌گیری «روش واحد تألیفی» را فراهم می‌کنند؛ روشی که در آن دانشجو به‌طور همزمان می‌اندیشد، روایت می‌کند، تجسم می‌سازد و طراحی می‌کند و این امر موجب تقویت خلاقیت، انسجام شناختی و کاهش شکاف میان حوزه نظری و عملی در آموزش معماری می‌شود.   Introduction: Structure and strengthening of creativity components are among the pillars of architectural education. In the meantime, teaching basic courses, especially "Introductions", is the starting point for students' design with these qualitative categories of creativity. Research conducted in this field shows that the lack of codified methods, generality, and lack of examination of the design stages in this course have caused confusion and places that prevent their creativity from emerging.It seems that following the classical and systematic methods of the early generations in the design method has not been without effect in this sterility of creativity. In the later generations of the design method, which has focused more on the cognitive and intra-subjective processes of the mind's decision-making, the use of the general and objective capacities of language has been able to provide a good window for clarifying the design methodology and strengthening the various mental powers in the creativity of form and meaning. From this perspective, how to use verbal language and narrative-based methods in the design process of introductory design lessons and compare it with non-verbal methods, from the perspective of the variable "creativity", is one of the goals of this research. . The question of this research is what and how verbal language and image language are combined in the cognitive process of producing basic forms in introductory architecture lessons. More specifically, the question is whether the use of verbal language can lead to increased creativity in image language (?). Methodology: To achieve this goal, the present research method is semi-experimental and is the result of reflection on the recorded report of the teaching process in the introductory design class. First, a pre-test was conducted based on the presented designs and the creativity scores were evaluated in four components of "feasibility", "freshness", "beauty" and "efficiency". Multivariate analysis of covariance was used for statistical analysis. SPSS statistical software was used for analysis. Results: A highly significant difference was observed between novelty, efficiency, beauty, and feasibility after the educational intervention in the control and experimental groups, such that the average of these scores after the educational intervention in the experimental group was higher than in the control group. The group variable explained 54.9% for feasibility, 58.3% for efficiency, 20% for beauty, and 45% for novelty of the changes in creativity. Conclusion: The results of the studies indicate that narrative-based design, along with related visual and verbal exercises, has positive feedback in advancing and facilitating the design process and increasing the creativity of new architectural students.   هوش زبانی-کلامی, هوش تصویری, استعاره‌های مفهومی, علوم شناختی, مقدمات طراحی معماری Narrative-based approach, creativity, design process, architectural design basics 15 30 http://hafthesar.iauh.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-931-169&slc_lang=fa&sid=1 Mozhdeh Safi مژده صافی 10031947532846009399 10031947532846009399 No گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس Ali Asgharzadeh علی اصغرزاده 10031947532846009400 10031947532846009400 Yes گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس kaveh Bazrafkan کاوه بذرافکن 10031947532846009401 10031947532846009401 No گروه شهرسازی و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی