fa سنجش میزان پیاده مداری با مدل HQE2R در راستای اجرای رویکردهای پایداری در محدوده میدان سپاه ملایر تخصصي Special پژوهشي-مورد پژوهی Research <p dir="RTL">پیاده راه‌ها یا مسیرهای پیاده برای تبدیل فضاهای سکونتگاهی به مکان‌های امن و لذت‌بخش برای پیاده‌روی اختصاص داده‌شده‌اند. امروزه، در سیاست‌های برنامه‌ریزی شهری به دنبال تقویت محیط‌های پیاده و از بین بردن موانعی هستیم که توانایی ما را برای پیاده‌روی آسان و ایمن، محدود می‌کند.</p> <p dir="RTL">طی سدۀ گذشته، ترکیبی از فنّاوری‌ها و رفتارهای فرهنگی- اجتماعی نوین از یک‌سو و شیفتگی برنامه‌ریزان در اتکا به حرکت سواره و پاسخ‌گویی به نیازهای برآمده از آن، از سوی دیگر، موجب فراموشی فضاها و حرکت پیاده در شهرها شده و سفرهای درون‌شهری را متعدد و طولانی نمود. این روند، پیامدهای ناگوار اجتماعی-اقتصادی، زیست‌محیطی و کالبدی عدیده‌ای را برای شهرها به بار آورده است. ازاین‌رو، از اواخر دهۀ 1960 بینش و عمل حرف‌های برنامه‌ریزان شهری پیشرو در جهت تهدید حرکت سواره و احیای مراکز شهری گسترش‌یافته است.</p> <p dir="RTL">در این راستا، پژوهش حاضر، با اعمال مدل <span dir="LTR">HQE&sup2;R</span> به بررسی سطح پایداری محدوده میدان سپاه شهر ملایر واقع در قسمت شمال شرقی ملایر که یکی از مهم‌ترین قطب‌های تفریحی شهر محسوب می‌شود، پرداخته است. با توجه به این‌که یکی از راه‌های بالا بردن سطح پایداری (کیفیت محیطی، سرزندگی، مشارکت اجتماعی، هویت محله، تنوع و...) در واحد همسایگی، پیاده راه است، به بررسی امکان پیاده راه‌سازی این مرکز در جهت بازآفرینی آن مبادرت ورزیده است که با توجه به نتایج حاصله امکان پیاده راه‌سازی در چنین فضایی با ایجاد کارکردهای متنوع و زیاد میسر می‌شود ، درنتیجه ارتقا کیفیت محیطی و امنیت اجتماعی را برای شهروندان در پی دارد.</p> <p dir="RTL"></p> پیاده راه, توسعه پایدار, مدل HQE²R 47 56 http://hafthesar.iauh.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-228&slc_lang=fa&sid=1 سپیده نجفی 1003194753284600745 1003194753284600745 Yes شیوا یعقوبی 1003194753284600746 1003194753284600746 No