انتشار آنلاین                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


چکیده:   (226 مشاهده)
کیفیت آکوستیکی در فضاهای عمومی به ویژه خدماتی معمولاً بر اساس دریافت اصوات گفتاری یا وضوح گفتار به همراه آسایش صوتی تعیین می‌شود. ایستگاه‌های مترو به لحاظ عملکردی جزء فضاهای شلوغ و پر رفت‌و‌آمد و از نظر ساختاری و کالبدی دارای هندسه نامتناسب (طول زیاد) و مصالح با ضریب جذب صوتی پایین بوده لذا محیطی پر سر و صدا و دارای اختلالات صوتی هستند. سر و صدای نسبتاً زیاد که علاوه بر نویز زمینه (صدای تجهیزات و سیستم های تهویه و غیره) در اثر منابع صوتی دیگر (قطار، ترمز، موتور، گفتگوی افراد و غیره) سبب ایجاد نویز در ایستگاه‌های مترو می‌شود از مسائل مهم آزار‌دهنده‌ای است که در مواجهه طولانی‌مدت می‌تواند سبب سلب آسایش و آسیب‌های جسمانی شود. صداهای مزاحم و بازتاب‌های پی‌در‌پی، شنیدن پیام‌های ایمنی و ارتباطات کلامی مخاطبان را مختل نموده و باعث خستگی، آشفتگی، عدم تمرکز و خوانایی محیط می­­شود. بنابراین در این پژوهش به منظور بررسی و مقایسه متغیرهای آکوستیکی با استانداردهای بین­المللی اقدام به شبیه­سازی شده است تا در جهت رضایتمندی شنیداری در ایستگاه­های مترو راهکارهایی اندیشیده شود. نمونه‌های مورد بررسی از شهرهای تهران، تبریز و اصفهان انتخاب و در دو نوع و سه حجم متفاوت دسته‌بندی شده‌اند و با وارد کردن سه­بعدی نمونه­های موردی در نرم­افزار ادئون و تعیین متریال سطوح، منبع صوتی و نویز زمینه بر اساس داده­های بدست آمده از اندازه­گیری­های میدانی، مشخص کردن نقاط گیرنده و تنظیمات مربوط به طول پاسخ ضربه­ای، شبیه‌سازی صورت گرفته و متغیرهای آکوستیکی تأثیرگذار استخراج شده است. متغیرهایی همچون تراز فشار صوتی، زمان واخنش، زمان افت اولیه، شاخص انتقال گفتار، درصد اشتباهات گفتاری، وضوح صدا و شفافیت گفتار در رابطه با موضوع نویز در محیط و وضوح گفتار ضروری است. نتایج حاصل از شبیه‌سازی‌ها نشان می‌دهد حداکثر تراز فشار صوتی در تمام ایستگاه­ها بالاتر از 85 دسی­بل و حداکثر زمان واخنش در تمام ایستگاه‌ها بالاتر از 2 ثانیه بوده که با استانداردهای بین­المللی فاصله دارد. این امر آسایش صوتی و نیز درک گفتار را که مهمترین عامل در ایجاد ایمنی و عملکرد فضاست و ارتباط مستقیمی با رضایتمندی شنیداری کاربران دارد، تحت تأثیر قرار می‌دهد. سنجش و ارزیابی متغیرهای آکوستیکی بصورت کمی نیز دلیلی بر اثبات این ادعا بود. همچنین با بررسی ظرفیت جذب صوتی در فرکانس‌های مختلف نیز پیشنهاد می­شود به منظور بهینه­سازی شرایط آکوستیکی در راستای تأمین رضایتمندی شنیداری، ظرفیت‌های جذب در فرکانس‌های پایین و فرکانس‌های محدوده‌ گفتاری و شنیداری انسان از طریق ایجاد تنگ‌بری‌ها، گوشه‌سازی‌ها و فضاهای عملکردی حفره‌مانند افزایش یابد.
     
نوع مطالعه: پژوهشي-مورد پژوهی | موضوع مقاله: تاب آوری
دریافت: 1400/10/30 | پذیرش: 1400/7/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.