دوره 15، شماره 56 - ( تابستان 1405 )                   جلد اول _ شماره اول_صفحات 5 الی 79 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Norouzi A, Ardalan D, Khatibi S. Revisiting the Spatial Structure of Iranian Caravanserais and Assessing Their Spatial Transferability to Contemporary Terminals: A Comparative Space Syntax Study (Case Study: Tehran’s Intercity Bus Terminals). Haft Hesar J Environ Stud 2026; 15 (56) :107-124
URL: http://hafthesar.iauh.ac.ir/article-1-2422-fa.html
نوروزی اکبر، اردلان داریوش، خطیبی سیدمحمدرضا. بعد پنهان پایداری در تعدیل و تنظیم مجدد زمین (مطالعه ‌موردی: محدوده مسجد‌یری پایین). مطالعات محیطی هفت حصار. 1405; 15 (56) :107-124

URL: http://hafthesar.iauh.ac.ir/article-1-2422-fa.html


1- گروه شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
چکیده:   (6 مشاهده)
احیای بافت‌های فرسوده و ناکارآمد از دغدغه‌های اساسی مسئولین شهری و کشوری می‌باشد؛ زیرا علاوه بر سطح اشغال گسترده چنین بافت‌هایی، دارای پیامدهای متعدد اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و زیست‌محیطی می‌باشند. تخریب واحدهای فرسوده به معنای هدررفت آب مصرف شده در مرحله تولید مصالح و همچنین ساخت‌وساز چنین بناهایی می‌باشد. هدف این پژوهش واکاوی تکنیک تنظیم و تعدیل مجدد زمین در بافت‌های فرسوده شهری با رویکرد توسعه موزون کالبدی و امکان تحقق احیای بافت هم‌زمان با لحاظ نمودن ابعاد مختلف پایداری شهری و همچنین سرانه‌های شهرسازی ایران همچنین بررسی میزان هدررفت آب مصرفی در تولید مصالح و همچنین آب مصرفی در هنگام بکار گیری مصلح در امر ساخت‌وساز که با تخریب ساختمان‌های فرسوده از چرخه اکوسیستم حیات حذف می‌شوند. این پژوهش، از لحاظ هدف، کاربردی و به لحاظ شیوه، کمی و توصیفی بوده و به لحاظ ماهیت ترکیبی از اطلاعات کمی می‌باشد. محدوده موردی مطالعاتی نیز بافت فرسوده نیمه‌شرقی شهر زنجان موسوم به محدوده مسجد­یری پایین می‌باشد.
یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که 77/49 درصد معابر محدوده دارای عرض متوسط کمتر از 6 متر بوده و از این لحاظ محدوده مسجدیری بافت فرسوده و ناکارآمد محسوب می‌شود. 13 درصد سطح محدوده به معابر اختصاص‌یافته و 87 درصد دیگر را کاربری‌های دیگر که عمده آنها مسکونی و سپس تجاری است اشغال نموده است که با آزادسازی و اختصاص 50درصد عرصه مسکونی و تجاری و با لحاظ تراکم چهارطبقه مسکونی برای الباقی سطح محدوده، ضمن ایجاد معابر استاندارد و افزایش نفوذپذیری کالبدی، می‌توان بافت فرسوده محدوده مسجد­یری پایین را احیاء و کسری فضاهای موردنیاز جهت تحقق ابعاد پایداری شهری و سرانه‌های استاندارد شهرسازی ایران را تأمین نمود. همچنین پژوهش نشان می‌دهد با اجرای تکنیک تعدیل و تنظیم مجدد زمین، می‌توان بافت فرسوده محدوده مسجدیری پایین زنجان را مجدداً احیای نمود؛ ولی با تخریب ساختمان‌های ناپایدار و فرسوده در وسعتی معادل 50 درصد عرصه مسکونی و تجاری موجود، حجم آبی معادل 94633 مترمکعب آب پنهان که در روند تولید مصالح و به‌کارگیری آنها در هنگام ساخت‌وساز مصرف شده است از چرخه اکوسیستم حذف می‌گردد.
 
متن کامل [PDF 1600 kb]   (10 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-مورد پژوهی | موضوع مقاله: شهرسازی-برنامه ریزی شهری
دریافت: 1405/6/19 | پذیرش: 1405/6/10 | انتشار: 1405/6/10 | انتشار الکترونیک: 1405/6/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مطالعات محیطی هفت حصار می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Haft Hesar Journal of Environmental Studies

Designed & Developed by : Yektaweb