دوره 8، شماره 29 - ( پاییز 1398 )                   جلد اول _ شماره اول_صفحات 5 الی 79 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Adaptive analysis of the development level of urban settlements with an emphasis on health and therapeutic index Case Study: towns of West Azarbaijan Province. Haft Hesar J Environ Stud. 2019; 8 (29) :5-24
URL: http://hafthesar.iauh.ac.ir/article-1-747-fa.html
احمدی قادر، عبدینی اصغر، ساکت حسنلوئی میثم. تحلیل تطبیقی سطح توسعه‌یافتگی سکونتگاههای شهری با تآکید بر شاخص‌ بهداشتی و درمانی (مطالعه موردی: شهرستان‌های استان آذربایجان غربی). مطالعات محیطی هفت حصار. 1398; 8 (29) :5-24

URL: http://hafthesar.iauh.ac.ir/article-1-747-fa.html


چکیده:   (1025 مشاهده)
امروزه به دلیل افزایش جمعیت، گسترش روزافزون شهرنشینی و افزایش سطح پیچیدگی نیازهای بشری، ضروری است توزیع امکانات شهری جهت بهره­مندی شهروندان از نیازهای اقتصادی، اجتماعی، زیست­محیطی و... بصورت عادلانه و هماهنگ صورت گیرد تا شرایط متناسب و متعادل برای زندگی سالم همه افراد جامعه فراهم گردد. توسعه پایدار شهری، برقراری حالت توازن، تعادل و یکپارچگی در میان پراکنش جمعیت و توزیع خدمات و تسهیلات شهری در ابعاد مختلف توسعه است که هدف اصلی آن تامین رفاه و آسایش و ارتقاء و بهبود سطح کمی و کیفی زندگی انسان است. عدم تعادل در ساختار فضایی-کالبدی مناطق یکی از رویدادهای اساسی کشورهای در حال توسعه محسوب می­گردد. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف کاربردی و ماهیت توصیفی-تحلیلی و با بهره­گیری از تکنیک­های توسعه­یافتگی موریس (Morris) و شاخص ترکیبی توسعه انسانی (HDI)، سعی در سنجش سطح توسعه­یافتگی شهرستان­های استان آذربایجان­غربی بر اساس میزان برخورداری از خدمات بهداشتی و درمانی (تعداد 17 متغیر) و ارائه پیشنهاداتی جهت کاهش نابرابری­ها و شکاف­های موجود در منطقه می­باشد. شیوه گردآوری اطلاعات از مطالعات اسنادی-کتابخانه­ای و با استفاده از داده­های سالنامه آماری و دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان آذربایجان­غربی در سال 1396 و سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1395 اتخاذ گردیده است. نتایج حاصل از پژوهش نشان­دهنده عدم تجانس و ناهماهنگی در سطح توسعه­یافتگی و نحوه توزیع متعادل امکانات و تسهیلات بهداشتی و درمانی بر اساس فاکتور جمعیت در برخی از شهرستان­ها می­باشد. یافته­های پژوهش بیانگر این است که  شهرستان ارومیه در میان سایر شهرستان­ها بالاترین سطح توسعه­یافتگی را به خود اختصاص داده است. همچنین شهرستان­های خوی، میاندوآب، مهاباد، بوکان، سلماس، سردشت و نقده در رده­های بعدی توسعه قرار دارند. شهرستان چایپاره نیز در پایین­ترین سطح توسعه استان جای گرفته است. در نهایت جهت افزایش سطح تعادل و حذف نابرابری­های توسعه­یافتگی به ارائه پیشنهاداتی پرداخته می­شود.
 
متن کامل [PDF 1115 kb]   (232 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1398/9/26 | پذیرش: 1398/9/26 | انتشار: 1398/9/26

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مطالعات محیطی هفت حصار می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Haft Hesar Journal of Environmental Studies

Designed & Developed by : Yektaweb