چکیده: (2129 مشاهده)
تخریب اموال عمومی بهعنوان یکی از مشکلات شهرهای امروز در فضاهای عمومی شهری میباشد. تمایلات تخریبگرایانه متأثر از عوامل درونی و شخصیتی شکل میگیرد و چگونگی موقعیت مکان بر امکان بروز تخریبگرایی مؤثر میباشد. در میان شاخصهای مکان، کاربری زمین یکی از عوامل مؤثر بر وقوع تخریبگرایی میباشد. پیرامون نقش شاخص کاربری زمین، زیر معیار چگونگی سازگاری کاربری، مطلوبیت کاربری، ظرفیت کاربری، وابستگی کاربری و شدت فعالیت در فضاهای شهری عمومی موردبررسی قرارگرفته است. تحقیق توصیفی تحلیلی است که به روش همبستگی، به بررسی نسبت متغیرها میپردازد. متغیرها بر اساس مطالعات کتابخانهای و تحقیقات پیشین انتخابشده است. گردآوری دادهها از طریق مشاهدات میدانی و برداشتهای حضوری و پرسشنامه میباشد. راهبرد مورداستفاده نمونه مطالعه، پارادایم اثباتی و از نوع تحقیق علی پس از وقوع است. نمونه مطالعه منطقه دو شهرداری همدان میباشد. پرسشنامهها بین 387 نفر از افراد ساکن و مراجعهکنندگان منطقه دو شهرداری همدان توزیعشده و مشاهدات میدانی و برداشتهای حضوری جمعآوریشده از 283 کد محل در فضاهای عمومی شهری نمونه مطالعه، مورد تجزیهوتحلیل آماری قرارگرفته است.
نتایج حاکی از آن است که زیر معیار سازگاری کاربریها بالاترین میانگین رتبه و اثربخشی، زیر معیار شدت فعالیت، مطلوبیت کاربریها، وابستگی کاربریها و ظرفیت کاربریها به ترتیب بالاترین میانگین رتبه و اولویت را به خود اختصاص دادهاند. انتظار میرود نسبت به این عوامل، در برنامهریزی و طراحی شهری در راستای کنترل و تعدیل تمایلات تخریبگرایانه و امکان بروز این گرایش در فضاهای عمومی شهری توجه بیشتری صورت گیرد.
نوع مطالعه:
پژوهشي-مورد پژوهی |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1399/3/5 | پذیرش: 1399/3/5 | انتشار: 1399/3/5